Grip Bir Hastalık Değil, Vücudun Arınmasıdır
6 dakika önce
11 dakikada okunur
Yazıdan Satırbaşları
Grip gibi solunum yolları hastalıkları için mikroplar suçlanır. Gerçek ise tam tersidir; mikropların görevi detoks mekanizmasını (gribi) devreye sokmaktır.
Grip zamanı oluşan tüm semptomlar vücudun kendini daima sağlıklı çizgiye çekme gayretidir.
“Virüs” diye bir biyolojik patojen olduğuna dair somut, bilimsel tek bir kanıt mevcut değildir.
Peki o zaman bu bulaşma nasıl oluyor, bu bulaşma izlenimi nereden geliyor?
Grip ilaçları alınırsa ne olur? Vücudun kendini arındırma semptomları baskılanır, toksisite vücut içinde hapsedilir ve kısa/uzun vadede ciddi sağlık hasarları meydana gelir; antibiyotikler ise mikropları devre dışı bırakıp mikrobiyotada onarımı son derece güç yıkımlar bırakır.
Grip aşısı alınırsa ne olur? Aşılarda yer alan thimerosal (cıva) ve polisorbat 80 gibi maddeler nörodejeneratif hastalıklardan üreme problemlerine dek çeşitli sağlık sorunlarına yol açabilir.
Öyleyse ne yapılabilir? Vücudun sana karşı çalışmıyor. Ateş yükseliyorsa vücut şu açık direktifi veriyordur: Terle.Terlemek için gerekli koşullar mutlaka sağlanmalıdır. İştahsızlık yaşanıyorsa vücut şu direktifi veriyordur: Mideyi yorma. Vücudunu dinlersen, neler yapman gerektiğini bilir ve süreci en kısa sürede atlatıp gerçek anlamda şifalanırsın.
Gül TEMEL / 15.11.2026
GRİP/SOĞUK ALGINLIĞI = ŞİFALANMA
Grip için Anadolu’nun eski feraset sahibi insanları şöyle derdi: Şifalanma.
Bu yazıda, geçmişin insanlarının gribin gerçek doğasını bilgece nasıl isabetle kavradıklarını size anlatacağım.
Yıllardır içinizde biriken, cevapsız bırakılmış, zihninizi kemiren soruların en sarsıcı ve en doyurucu yanıtlarını ortaya koyacağım.
Özellikle “Grip virüsü diye bir şey yoktur” dediğimizde hemen fırlayan o meşhur itirazın
-“Peki o zaman bu bulaşma nasıl oluyor, bu bulaşma izlenimi nereden geliyor?”-
altını üstüne getirecek, en net cevaplarını burada bulacaksınız.

Grip tam anlamıyla bir şifalanmadır.
Nasıl?
Öncelikle grip gibi solunum yolları hastalıkları için mikroplar suçlanır.
Gerçek ise tam tersidir; mikropların görevi sekteye uğradığı için vücut “grip” gibi detoks mekanizmasını devreye sokmak zorunda kalır.
Öncelikle şu gerçek iyi anlaşılmalıdır: İnsan vücudu kendi hücrelerinin 100 katı kadar mikropla doludur, bu takribi bir hesapla 100 trilyon ve üzeridir. Denilebilir ki insan vücudu bir mikrop havuzudur: doi.org/10.1371/journal.pbio.1002533
Ve böyle olmasının bir sebebi vardır; onlar vücuttaki ölü hücre atıklarını ve toksinleri parçalayp, bu yapıları enzimleriyle dönüştürüp biyoyararlanıma kazandırırlar. Tıpkı doğada yaptıkları gibi… Doğada hiçbir şeyin çürümüş/leş hâlde uzun süre kalmayışı, hepsinin toprağa kazandırılması gibi.
Yine tıpkı biyoteknolojik yöntemlerde nasıl ki ağır metalleri, sanayi atıkları, plastikleri vb. toksik materyalleri doğaya geri dönüştürmek için mikroplardan faydalanılır, vücutta da bu trilyonlarca mikrop, bölgelerine göre, dolaşıma girip hücre çevresine dek sızan, dokularda biriken toksin yapılarını bulup tüketerek, onları enzimleriyle faydalı yapılar olarak vücuda tekrar kazandırır.
Bu her an gerçekleşen bir işlemdir ve insanlar bunun farkında bile değildir.
Mikroplar bu görevlerini de belli bir termal aralığında gerçekleştirir.
“Soğuk aldım” dersiniz değil mi? Soğuk almak, dokulara soğuğun işlemesiyle vücudun termal değişime uğramasını ifade eder.
Bu durumda mikroplar çalışamaz ya da yeterince çalışamaz hâle gelir. Sistemde ölü hücre atıkları ve toksinler birikim gösterip de vücudun alarm vermesine sebep olacak kritik seviyeye ulaştığında, bu çöp yığınını temizleyecek olan nedir öyleyse?
Elbette kendi vücudunuzun toksisiteyi/toksin yapılarını dışarı itme mekanizması.
Ya da şöyle izah edelim; soğuk hava, sadece dışarıdan gelen bir maruziyet değil, aynı zamanda damarların büzülmesiyle (vazokonstriksiyon) çevresel dolaşımın yavaşlamasına ve toksinlerin derin dokularda hapsolmasına yol açan fiziksel bir bariyerdir. Mikroplar bu soğuk bölgede çalışamaz hale gelince, atık yoğunluğu kritik eşiği aşar ve vücut “Akut Temizlik Operasyonu”nu (gribi) tetiklemek zorunda kalır.
Nasıl gerçekleşir?
Tek tek bilinen grip semptomları üzerinden açıklayalım:
● Yüksek Ateş:
Vücut, iç ısısını artırarak dışlama bölgesi (EZ) suyunun (hidrofilik yüzeylerin ve hücre zarlarının yanında altıgen bir kafes yapısında dizilerek yabancı maddeleri dışarıda bırakan, negatif yüklü jel benzeri su tabakası) hareketliliğini sağlar. İç ısı artışıyla birlikte ekrin ter bezleri uyarılır ve böylece toksinlerin deri yoluyla atılmasını kolaylaştırır.
Terleme gerçekleşir, cilt yüzeyine çıkan ter de vücuttaki fazla ısıyı alarak buharlaşır ve bu sayede vücut soğur.
● Burun Akıntısı ve Balgam – Hapşırma ve Öksürme:
Burundan başlayıp akciğerlerdeki bronşlara kadar tüm solunum yolu, epitel hücrelerinin yüzeyinde yer alan “silia” adı verilen mikroskobik kılsı/tüycük yapılarla döşelidir. Temel görevleri dışarıdan gelen toksin yapılarını mukus tabakasıyla birlikte yakalayıp dışarı atmaktır.
Tıpkı mikroplar gibi bu silialar da ancak belli bir termal aralığında sağlıklı çalışır, soğuk havalarda hareket hızları ve koordinasyonları düşer. Hâl böyle olunca dışarıdan gelen toksin yapıları solunum yolu hücrelerine daha kolayca zarar verir ve hem bu toksinlerin öldürdüğü hücre atıkları, hem de gelişen inflamasyon/yangı kalıntıları vs. ortamda birikir.
Normalde günde yarım litreye yakın üretilen berrak mukus, grip anında koyulaşır ve yapısı değişir. Goblet hücreleri ve bezler, bu atık maddeleri hapseden özel bir “yapışkan tuzak” üretir.
İlk etapta soğukta yavaşlama durumunda olan silialar, vücudun kan akışını artırmasıyla bu defa maksimum kapasiteyle çalışmaya başlar. Silialar bir asansör gibi çalışarak, toksin yüklü mukusu akciğerlerden ve derin solunum yollarından yukarı, yani yutak bölgesine ve buruna doğru süpürür.
Yukarı doğru taşınan bu atık dolu mukus yığını, burun bölgesinde birikir. Balgam da alt solunum yollarından (akciğerler, trakea ve bronşlar) gelen mukusun, yukarı doğru taşınırken yutak bölgesinde birikmiş ve yoğunlaşmış hâlidir.
Vücut, bu atıkların akciğerlere inmesine veya orada kalmasına izin vermemek için burun mukozasını aşırı sıvısal salgıyla yıkar.
Burun akıntısı ve balgam, hapşırma ve öksürme, toksinleri vücuttan dışarı atmanın en pratik hidrolik yöntemidir.
● Koku ve Tat Duyusunun Kaybolması:
Burnumuzun en üst kısmında, koku moleküllerini algılayan özel sinir uçlarının (olfaktör reseptörler) bulunduğu dar bir bölge (olfaktör yarık) vardır. Grip anında mukoza şiştiğinde ve yukarıda da izah ettiğim üzere aşırı mukus üretildiğinde bu bölgeye giden hava akışı tamamen kesilir. Havayla taşınan koku molekülleri bu reseptörlere ulaşamadığı için beyne koku sinyali gitmez.
Dilimiz aslında sadece beş temel tadı algılayabilir: tatlı, tuzlu, ekşi, acı ve umami. Yediğimiz yemeklerin o zengin, karakteristik lezzetlerini (örneğin kahvenin, çikolatanın veya çorbanın tadını) almamızı sağlayan şey ise aslında koku duyumuzdur. Yemek yerken buzdolabından ve boğaz arkasından yükselen koku molekülleri geniz yoluyla (retro-nazal yolla) koku reseptörlerine ulaşır. Burun tıkandığında bu geçiş durur; dil sadece temel tatları seçebildiği için yemekler “tatsız, tutsuz, karton gibi” algılanır.
● Hâlsizlik:
Yukarıda da izah ettiğim gibi mikroplar toksin süpürme görevini, uygun termal ortamlarını kaybettikleri vakit/soğuk algınlığında yerine getiremediğinde toksisite/toksin yapıları vücudun alarm vereceği kritik seviyeye ulaşır ve vücut, apar topar toksinler tarafından hasar gören ölmekte olan hücrelere, sitokin adı verilen “atık uyarıcı peptidleri” veya diğer bir tanımla “metabolik alarm molekülleri” salgılatır. Bu moleküller, beyindeki termostatı (hipotalamusu) tetikleyerek ateşi yükseltir (toksinlerin terle en hızlı şekilde vücuttan uzaklaştırılması için) yine aynı sitokinler beynin enerji merkezlerini baskılar, kişide derin bir bitkinlik, kas ağrısı (miyalji) ve halsizlik hissi yaratır.
Normalde kaslarımız, beynimiz ve organlarımız günlük aktivitelerimiz için büyük bir enerji (ATP) tüketir. Ancak grip anında savunma sistemi inanılmaz bir enerji talebinde bulunur. Bunun için devasa bir glikoz ve kalori tüketimi gerekir. Vücut, bu acil durumu yönetmek için diğer organların enerji tüketimini, hareket kabiliyetini ve zihinsel odaklanmayı bilinçli olarak kısar; gücü savunma mekanizmasına çeker.
Halsizlik, aslında vücudun size emrettiği zorunlu bir istirahat stratejisidir. Hareket etmeye devam etmeniz durumunda kasların ihtiyaç duyacağı enerji savunma sisteminden çalınmış olur. Beyniniz, sizi yataktan çıkamayacak kadar yorgun hale getirerek enerjinizi toksisiteyle savaşmaya ve dokuları onarmaya odaklar.
● İştahsızlık:
İştahsızlık da tıpkı halsizlik gibi vücudun bilinçli ve stratejik bir hayatta kalma refleksidir.
Sitokinler, kan yoluyla beyne (özellikle iştahı ve tokluğu yöneten hipotalamusa) ulaşır. Bu sinyaller beyne “Şu an yemek zamanı değil, alarm durumu var” mesajı gönderir ve açlık hissini (ghrelin hormonunu baskılayarak) ortadan kaldırır.
Normalde büyük bir öğün yediğinizde, sindirim sistemi o yiyecekleri öğütmek, asit salgılamak ve besinleri emmek için devasa bir kan akışına ve enerjiye (ATP) ihtiyaç duyar. Grip anında ise vücut, bu değerli enerjiyi ve kanı sindirim organlarından alıp savunma sistemine ve kemik iliğine yönlendirir. Mide ve bağırsaklar bu yüzden “çalışma kapasitesini düşürür”; bu da kişide yeme isteksizliği ve hatta mide bulantısına yol açar.
● İshal:
Vücut, bağırsak mukozasında veya genel sistemde dolaşan toksinleri kısa yoldan dışarı atmak ister. Tıpkı burun akıntısının üst solunum yolunu yıkaması veya öksürüğün balgamı fırlatması gibi, ishal de bağırsak kanalının hidrolik olarak yıkanması ve temizlenmesidir. Hızlı peristaltik hareketler (bağırsak kasılmaları), içeriğin emilmesine izin vermeden hızla dışarı atılmasını sağlar.
Tüm bu semptomlar vücudun kendini daima sağlıklı çizgiye çekme gayretidir.
Grip virüsü diye bir şey yoktur.
Hiçbir virüs yoktur.
Şimdiye dek, kontrol deneyi prosesini gerçekleştirmiş tek bir virüs izolasyon çalışması yapılmamıştır.
“Virüs” diye bir biyolojik patojen olduğuna dair somut, bilimsel tek bir kanıt mevcut değildir.
Lütfen daha fazla detay için bu yazı dizisini okuyun: x.com/gulltemel/status/1979959043478503740
Mikropların griple nedensel hiçbir bağlantısı yoktur ve bilakis vücut içindeki görevlerinin termal değişimle aksaması sonucunda grip başlangıç verir. Uygun termal ortamı buldukları takdirde tekrar görevlerine döner ve ölü hücre atıklarını ve toksinleri süpürmek üzere vücuda destek çıkarlar.
Mikroplar hiçbir hastalığın sebebi değiller, hiçbir zaman canlı & sağlıklı hücreye saldırmadılar. Tek bir deney yapılabilmiş değildir ki mikropların canlı & sağlıklı hücreye saldırdığını gösterebilmiş olsun. Bilakis yapılan deneyler, mikropların daima hasarlı hücrelere ve ölü hücre atıklarına çekildiğini gösterir.
Hücrelerde çürüme/hasar/tahribat/moleküler çözülme önce başlar, mikroplar bu ortama sonradan çekilir. Yani neden değil sonuçlar: pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC2221069/?page=4
Nasıl ki canlılığın en başından beri geyikler otoburdur, ete yanaşmazlar, nasıl ki aslanlar etoburdur, otla beslenmezler, mikropların da beslenme diyeti sadece ama sadece leştir, canlı & sağlıklı hücrelere çekilmezler.
“Grip bulaşması” diye bir durum yoktur.
Bu yazı dizisinde, gribin mikroplar aracılığıyla bulaşıcı olup olmadığını ortaya koyan deneylerden çarpıcı örnekler bulacaksınız.
Sayısız gönüllüye, grip hastalarının mikroplarla dolu mukus sıvıları burun içine püskürtülerek, ağızdan içirilerek ve doğrudan dolaşıma enjekte edilerek uygulandı. Sonuç? Tek bir gönüllüde bile grip gelişmedi. Her deney, gribin bulaşmadığı gerçeğini kesin biçimde ortaya koydu. İncelemek için: x.com/gulltemel/status/1843699149906104815
Boston Harbor ve Angel Island’daki karantina istasyonlarında Halk Sağlığı Servisi ile ABD Donanması’nın yürüttüğü bilinen en kapsamlı deneylerde bile tek bir kişiye grip bulaştırılamadı. Bu deneylerin başındaki Dr. George W. McCoy ve Dr. Rosenau, gribin bulaşıcılığına dair hiçbir kanıt bulunmadığını kabul etmek zorunda kaldılar.
Çünkü grip, bulaşan ya da transfer edilebilen biyolojik bir patojenin yol açtığı bir hastalık değildir. O, sistemin kritik seviyeye ulaşan toksin yükünden uygun koşullarda arındırılmasıdır.
Peki öyleyse gripte “bulaşma” izlenimini veren etkenler nedir?
1- Sitokinler
2- Enerjisel alan paylaşımı
3- Aynı toksik ortama maruziyet/termal değişimi birlikte yaşamak
● Sitokinlerin Etkisi:
Yukarıda da açıkladığım üzere vücudun toksisiteye karşı savunma sistemini harekete geçiren ve koordine eden, hücrelerin salgıladığı “metabolik alarm molekülleri” olan sitokinler, bu süreçte ortama salındığında, idrarımıza, terimize, nefesimize vs. dek karışır.
Sitokinlerin bir özelliği de başka bir kişiyi (termal değişim gören ve vücudun dışarı itmek istediği toksin yüküne sahip) grip sürecine sokmak üzere alarm verdirebilmesidir.
Şimdi bir aileyi ele alalım.
Bu ailede bir kişi grip diyelim, diğer üyelerden biri ya da birkaçı bu sürece girmek üzereyken, bu kişiye nefesine sokulacak kadar yakın durursa, grip olan kişinin sitokinleri onda/onlarda gribe başlangıç sinyali verebilir.
Buraya dikkat; sitokinler ancak termal değişimi yaşayan ve vücudunda toksin yükü kritik seviyeye ulaşan diğer kişide gribe başlangıç sinyali verebilir.
Anne – baba ve 3 çocuk, 5 kişilik bir aile örneğini ele alalım; baba hasta olur anne olmaz ama çocuklardan biri ya da birkaçı olur, yahut anne olur, çocuklar olmaz, yahut hiçbiri olmaz…
İlk başta grip olan kişinin sitokinleriyle haşır neşir olunduğu hâlde bazıları grip olup bazıları olmuyorsa, grip olanların “hazır”, grip olmayanların “hazır durumda olmadığın”dan kaynaklıdır.
Şöyle açıklayayım;
Kadınlar belli periyotlarda ancak ay hali görür. Vakti, saati vardır, belli koşullar oluşmadan o durum gerçekleşmez.
Sonbaharda yapraklar belli koşullarda dökülür, vakti, saati vardır.
İşte, grip sürecine girmeye koşulları yetişmiş olanlar ancak yine grip olan biriyle çok, çok yakın temasta onun sitokinleri aracılığıyla gribini başlatabilir.
Olur ya da olmaz, mutlak değil.
Burada önemli olan sitokinlerin bu görevi olduğunu bilmektir.
Sitokinleri hücrelerimiz salgılar. Sitokinler, hücrelerimizde metabolik atık birikimi, hücresel stres veya kritik seviyede toksin yükü olduğunda salgılanır. Bu moleküller; vücudun enerji kaynaklarını içsel onarıma, hücresel temizliğe ve dengeye yönlendirmek amacıyla ateş, hâlsizlik ve iştahsızlık gibi düzenleyici tepkileri devreye sokarak sistemi koordine eder.
Aynı ev içerisinde vücudu “Akut Temizlik Operasyonu” (grip) gerçekleşen bir kişinin sitokinleri, bir başka kişide ancak yukarıdaki durumlar söz konusu ise, yani kritik seviyede toksin yüküne karşılık o kişide ateş, hâlsizlik ve iştahsızlık gibi tepkileri devreye sokabilir.
Yani o kişi zaten grip olmaya hazırdır, sitokinler başlangıcı teşvik eder.
O kişi/kişilerin sisteminde toksin yükü vücudun alarm vereceği seviyede değilse bu gerçekleşmez. Hepsi bu.
● Enerjisel Alan Paylaşımı:
– Uzun yıllar beraber olan eşler zamanla hem huy, hem fiziksel özellikler bakımından birbirine benzer.
– Aynı ortamda biri esnediğinde diğer insanlar da esner.
– Aynı ortamı paylaşan genç kadınların ay hâli bir süre sonra aynı gün başlangıç vermeye başlar.
vb… Örnekler çoğaltılabilir.
Aynı evde, aynı işyerinde yahut herhangi bir aynı ortamda grip benzeri bir durumun paylaşılması enerjisel rezonans ve alan senkronizasyonu yasalarıyla da açıklanır.
Her insan, kendine ait özgün bir enerji alanına (auraya ve titreşim frekansına) sahiptir. Aynı mekânı ve yaşam alanını uzun süre paylaşan bireyler, aralarındaki bağ ve yoğun etkileşim nedeniyle kaçınılmaz olarak enerji alanlarını birbirine akort etmeye başlar. Birlikte yaşamanın yarattığı bu ortak zihinsel ve duygusal akış, enerji alanları arasında sürekli bir akışkanlık yaratır.
Ev içindeki bireylerden biri yorgunluk, içsel bir çekilme veya zihinsel bir yoğunluk yaşadığında, bu durum onun enerji frekansını belirli bir durağanlık seviyesine indirir. Alanlarındaki bu ortak rezonans nedeniyle, diğer bireyler de aynı frekans bandına çekilebilirler. Bu durum tamamen ortak yaşam alanındaki enerjinin ve titreşimin dengelenme arayışıyla ilgilidir; beden, kolektif alanın o anki duruma uyumlanma ihtiyacını fiziksel bir yorgunluk veya dinlenme haliyle yansıtır.
● Aynı Toksik Ortama Maruziyet ve Termal Değişimi Birlikte Yaşamak:
Gribi ve soğuk algınlığını çoğu zaman mevsimsel olarak birlikte yaşarız; çünkü mevsim geçişlerinde ve kış aylarında termal değişimi hep birlikte hissederiz. Soğuk hava herkesi etkiler ve belli bir süre boyunca mikropların ölü hücre atıklarını ve toksinleri temizleme görevlerini aksatır. Böylece vücut alarm durumuna geçerek biriken toksin yükünden kurtulma çabasına girer. Aslında burada vücudun, toksinlerden arınmak için uygun ortamı -yani termal değişimi- beklediğini de söyleyebiliriz.
Buna karşılık, toksin yükünün şiddetine bağlı olarak birçok insan grip olurken bazıları olmayabilir.
Çoğunluk termal değişim dönemlerinde grip oluyorsa, demek ki çoğunluğu etkileyen ortak bir toksik ortam vardır. Solunan havada, içilen suda ve yenilen gıdalarda toksin yükü artmış demektir. Şebeke sularındaki klor miktarında yaşanan ufak bir artış bile grip vakalarının çoğalmasına yol açabilir.
Yine 5G ile aşırı yüksek elektromanyetik frekanslara kitleler hâlinde maruz kalındığında grip vakalarının artması kaçınılmazdır. Çünkü EMF hücre ölümlerini artırarak, vücutta toksisite seviyesini artıracaktır.
Eğer bu süreç yaşanmasaydı, “grip sezonu” denilen şey hiç var olmasaydı ve insan vücudu aşırı toksin yükünden kurtulmak için çalışmasaydı, ani ölümler kaçınılmaz hâle gelirdi.
Grip, tıpkı kadınların ay hâli gibi, insanların belli periyotlarla yaşaması gereken doğal bir şifalanma sürecidir. Tıpkı her sonbaharda ağaçların yapraklarını döküp, ilkbaharı yemyeşil ve tazelenmiş bir şekilde kucaklaması gibi.
Anadolu insanlarının gribe, var olmayan bir “virüs” hikâyesiyle ya da mikropları suçlayarak değil, ona doğrudan “şifalanma” diyerek en doğru tanımı koyması, bu insanların yüksek feraset sahibi olmasından, insan doğasını ve hayatı iyi okuyabilmesinden kaynaklanır.
…
Grip zamanı neler yapılabilir?
Grip ilaçları alınırsa (ateş düşürücüler, antiviral ilaçlar, antibiyotikler vs.) ne olur?
Vücudun kendini arındırma semptomları baskılanır, toksisite vücut içinde hapsedilir ve hem kısa hem de uzun vadede ciddi sağlık hasarları meydana gelir. Bu ilaçlar sebebiyle semptomların bastırılması bir süre için yalancı bir “iyileşme” hissi verebilir -çünkü vücut kendi tedavi sürecini durdurur- fakat ileri vadede pek çok sağlık hasarı garanti altına alınmış olur. Yakın dönemde bir ateş düşürücü şurubun dahi ölümcül olabileceğine şahit olduk; iki yaşındaki bir bebeğin ateş düşürücü şurup içmesi sonrası vefatı bunun en acı örneğidir. Vücudun kendi tedavi mekanizmasının bastırılması işte böylesine ölümcül olabilir.
Antibiyotikler ise, uygun termal ortamı bulduğu anda vücuda toksisiteyi dışarı itme çabasında destek olacak mikropları devre dışı bırakmakla kalmaz; tüm mikrobiyotada onarımı son derece güç yıkımlar bırakır. Özellikle yoğun antibiyotik kullanımı sonrası termal değişim söz konusu olmasa da tekrar eden gribin yaşanması ve bunların şiddetli geçirilmesi çok yaygındır. Bunun sebebi, mikropların her defasında toksin süpürme görevlerinden alıkonulması sebebiyle, vücudun kritik seviyedeki toksin yükünden kurtulmak/hayatta kalmak için “Akut Temizlik Operasyonu”nu daha kısa aralıklarla başlatmaya zorlamasıdır.
Antibiyotikler zamanla karaciğeri iflas ettirebilir, kist oluşumuna zemin hazırlayabilir ve mikrobiyotanın mahvedilmesiyle birlikte kişiyi ardı arkası gelmez sağlık sorunlarına mahkûm edebilir.
Grip aşısı alınırsa ne olur?
Bazı sözde aşı karşıtı kontrollü muhalifler -aslında tamamen cehaletleri sebebiyle- grip aşısını kritik etmek söz konusu olduğunda şunu söyler: “Grip aşıları, grip virüsünün her sene mutasyona uğraması sebebiyle koruyucu değildir.” Oysa ortada grip virüsü diye bir şey yoktur ki aşıların “koruma” iddiasından bahsedilebilsin.
Grip aşıları, thimerosal (cıva) gibi nörotoksik bir ağır metali ve anafilaksiye, kardiyovasküler çöküşe ve üreme problemlerine yol açtığı birçok çalışmayla gösterilmiş polisorbat 80 gibi toksik bir emülgatörü barındırır. Gripten grip aşılarıyla “korunmak” isterken kısa ve/veya uzun vadede MS, ALS, Alzheimer gibi nörodejeneratif hastalıklardan üreme problemlerine dek çeşitli sağlık yıkımlarına maruz kalırsanız, bunların sebebini başka yerde aramamalısınız.
Çocuğunuza yaptırdığınız grip aşısı sonrası çocuğunuzda “otizm” belirtileri alırsanız yine bunun sebebini başka yerde aramamalısınız.
Cıvanın aşılarla birlikte verildiğinde/aşılardaki doza karşılık sistemik dolaşıma girmesiyle nörodejeneratif hastalıklara sebep olabileceğini gösteren çalışmalardan birkaçı:
Polisorbat 80’in üreme sorunlarına, kardiyovasküler çöküşe ve daha birçok probleme sebep olabileceğini gösteren çalışmalardan birkaçı:
Öyleyse ne yapılabilir?
Vücudun kendini tedavi etme süreci asla baltalanmamalıdır. Vücut istirahatle ve özellikle bu dönemlerde güneşlenmeyle desteklenmeli; mideyi yormayacak şekilde alkali ve sağlıklı gıdalarla beslenmelidir. Ateş yükseliyorsa vücut şu açık direktifi veriyordur: Terle. Terlemek için gerekli koşullar mutlaka sağlanmalıdır. İştahsızlık yaşanıyorsa vücut şu direktifi veriyordur: Mideyi yorma. Doğru su (kaya tuzlu su/sole) takviyesiyle hem vücudun azalan mineral deposu hem de bağırsakların sağlıklı tahliyesi desteklenmelidir.
Vücudunu dinlersen, neler yapman gerektiğini bilir ve süreci en kısa sürede atlatıp gerçek anlamda şifalanırsın.
Ve gribin doğasını bir kez anladığında, tüm hastalıkların aslında sadece toksisite maruziyeti —özellikle hücrelerin toksin yapılarına maruz kalması— nedeniyle ortaya çıktığını, her hastalığın da vücudun kendini sağlıklı çizgiye çekme gayretinden başka bir şey olmadığını idrak edersin.
Artık bilirsin ki kaçınman ve sakınman gereken şey mikroplar (kapanma, insanlardan kaçınma vs.) değil, toksinler ve toksisitedir.
Vücudun sana karşı çalışmıyor.
Toksin yükünü, termal değişimi ve biriken atıkları fark ettiği an kendini arındırmaya başlıyor; grip de bunun en doğal, en gerekli hâli.
Ateşi, teri, iştahsızlığı ve dinlenme ihtiyacını bastırmak, bu arınma sürecini durdurmak demektir.
Sen de ona karşı olma.
Onu dinle, ona alan aç, şifalanmasına izin ver.
Gül TEMEL / 15.11.2026
KAYNAKLAR :



















































Yorumlar